Σκάφανδρο κατάδυσης...
Εδω που έφτασε η χώρα, η ηθική, το ηθικό, η οικονομία, το χρηματιστήριο, η τσέπη μας...
Λίγα λόγια για εμένα
sharelolder-cs . κατά κόσμον Χρήστος. Μετά απο τόσο καιρό στο φορουμ και τόσα posts, με ξέρετε αρκετοί, οι περισσότεροι ....
(διαβάστε περισσότερα)
Don't follow me. I'm lost too...
·Το πληκτρολόγιο της ξανθιάς γραμματέως και άλλα εύθυμα....
·Φορέστε το (ενίοτε τολμηρό) χιούμορ σας...
·Για τους φυλακισμένους...
·Γυναικείος χαρακτήρας
·Αμοιβαία δώρα...
·Η απόδειξη για τη κλιματική αλλαγή
·Ομερ-Πριόνης
·Γκίντερ Φερχόιγκεν: ΑΜΑΝ
·Μη πάει ο νους σας στο πονηρό...
·Εύα for ever !
·Απόκλιση 180 μοιρών
·Σκανδαλι-στικά όνειρα...
·Ντόρα, δώστα όλα....
·τραγούδια απο το You Tube
·Prive σελίδα, AΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ KAI ΜΟΝΟ για τον Θρασσάκο (μη μπείτε οι υπόλοιποι)...
·Ο καφές είχε τη δική του ιστορία...
·Γελάνε και τα αυτιά του Γιωργου που φεύγει...
·Δώστε τόπο στα νιάτα και υπουργεία στους σαραντάρηδες
·Για τα μάτια του OTE...
·Please ask Monica for details....
·Κάπου μπροστά θα είναι το πράσσινο....
·Σκέψεις που κάνεις όταν είσαι "μαύρος" και "στη γωνία".....
·Προβληματισμοί...
·Γιατί ζορίζεστε;
·Ευχαριστίσατε τον Κύριο ημών...
·Χιουμορ απο τον Αρκά
·Οταν έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου...
Σύνδεσμοι


10330 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015
10:13

Νομίζετε οτι η απάντηση στο παρακάτω quiz είναι προφανής; Τοτε εξηγήστε μου γιατί η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού απαντάει λάθος (αν κρίνουμε πχ απ τις εκλογές) ;

Quiz:
Οι υψηλοί μισθοί σε χώρες όπως η Ελβετία,  το Λουξεμβούργο, ο Καναδάς, η Νορβηγία, οι ΗΠΑ, η Ολλανδία, η Αυστραλία και γενικότερα σε χώρες του λεγόμενου ανεπτυγμένου Δυτικού κόσμου οφείλονται:

α) στο ότι ο συνδικαλισμός εκεί είναι ιδιαίτερα δυναμικός και διεκδικητικός  και μέσα από συνεχείς απεργίες και πορείες  πιέζει ασφυκτικά για αυξήσεις.

β) οι επιχειρηματίες στις χώρες εκείνες  είναι πραγματικά φιλεύσπλαχνοι και δίκαιοι, και θεοσεβούμενοι, και όχι αλήτες και τομάρια όπως στην Ελλάδα, την Αργεντινή, ή τη Βενεζουέλα και τον Τρίτο κόσμο…

γ) στο ότι δεν έχουν μνημόνιο και  τρόικα ούτε λιτότητα διότι διαπραγματεύονται πολύ σκληρά με τους Γερμανούς

δ) στο ότι τις κυβερνούν αριστερά ριζοσπαστικά και νέο-κομμουνιστικά κόμματα που ασκούν ακραία φιλολαϊκή πολιτική, με   αναδιανομή πλούτου μεσω υπερυψηλών φόρων,  και επιβάλουν έτσι στους πλουτοκράτες  το δίκιο του εργάτη

ε) στο ότι όλα τα μέσα παραγωγής ανήκουν στο κράτος,  κι έτσι δεν υπάρχει η στυγνή καπιταλιστική εκμετάλλευση της υπεραξίας των εργαζομένων

στ)στο ότι επανακρατικοποίησαν τους τομείς που είχαν περάσει τον ιδιωτικό τομέα και πλέον δεν ξεπουλιούνται

ζ) στο ότι είναι δημοκρατικές κοινωνίες με πραγματικά ανοιχτές φιλελεύθερες οικονομίες και όπου δεν φοβούνται τον υγιή ανταγωνισμό,  καλωσορίζουν και ενθαρρύνουν τις ιδιωτικές ή ξένες επενδύσεις, προωθούν την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία,  ενώ το εύλογο κέρδος θεωρείται επιχειρηματική αμοιβή για το αναλαμβανόμενο ρίσκο κι όχι κάτι μιαρό που πρέπει να  καταδιώκεται.   Οφείλονται στο ότι το κράτος –ανεξαρτήτως κυβερνήσεων- περιορίζεται στο  αναγκαίο μέγεθος ωστε να παρέχει σταθερότητα, κανόνες, θεσμούς,  δικαιοσύνη,  ισοτιμία, χαμηλή διαφθορά, έλλειψη διακρίσεων, σύγχρονη λειτουργία, όχι πελατειακές σχέσεις,   και γενικώς το κατάλληλο πολιτικοοικονομικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τους..

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
11 ψήφοι

 Εκτύπωση
556 αναγνώστες
Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015
13:12

Άκουγα χτες  βραδυ τον έντονο διάλογο, θα το έλεγα και καυγά,   των διπλανών μας, μιας πλούσιας νύφης και ενός μπατίρη άνεργου και άσωτου γαμπρού

Νύφη

-    Στα πλαίσια του γάμου μας θα σε βοηθήσω οικονομικά για μια ακόμα φορά, αλλά θα πρέπει να μου μένεις πιστός και σε όσα ακόμα συμφωνήσαμε στο μνημόνιο συμβίωσης όταν παντρευτήκαμε…

- Σιγά το γάμο που πήγα κι έμπλεξα, και εκμεταλλεύεσαι από τότε τα νιάτα μου.

Εγω είμαι μάγκας, θα ζήσω ελεύθερο πουλί και θα κάνω ότι θέλω, και αν με ζορίσεις, στο λέω, θα γυρνάω και με άλλες γκόμενες ας πουμε τη Κινέζα ή τη Ρωσσίδα.

Εκτός  κι αν θα μου τα δίνεις τα φράγκα που χρειάζομαι χωρίς πολλές κουβέντες και ελέγχους, ούτε να επιμένεις καθημερινά να αλλάξω ζωή και συνήθειες και να κόψω τις σπατάλες.

-  Τι λες ανθρωπέ μου,  τρελός είσαι; Εδώ σου θυμίζω εχουμε συνάψει  και μνημόνιο συμβίωσης,  αλλά  δεν εχω μόνο εγω υποχρεώσεις απέναντι σου εχεις κι εσυ απέναντι μου. Θες λοιπόν να σε χαρτζηλικώνω κάθε τόσο γιατί δεν βγαίνεις με τα εξοδά σου, -είσαι και άνεργος- αλλά θες να  κάνεις τα δικά σου…

Αν είναι για κάτι συγκεκριμένο, πες μου τι ακριβώς αφορά και  τι κοστίζει  και είμαι ευέλικτη να το συζητησουμε αλλά αν τραβάς το δρόμο σου, και δεν εισαι εντάξει μαζί μου, τράβα, και λεφτά πλέον γιοκ.

-Τι είναι αυτό μωρή,  τελεσίγραφο;  Με εκβιάζεις δηλαδή;  Δεν εκβιάζομαι εγώ, οι άνθρωποι είναι πάνω απ τους αριθμούς και τα λεφτά.

Κάπου εκεί με πήρε ο ύπνος…

Αξιολογήστε το άρθρο 
9 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
535 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2015
18:45

Ο Βασιλης Κωστούλας, συνοπτικός και εξαιρετικά εύστοχος στο αρθρο του στη Ναυτεμπορική:

"Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε έγκαιρα ομολογήσει ότι επιθυμεί μεν τη συμμετοχή της χώρας στην Ευρωζώνη αλλά σε μια άλλη Ευρωζώνη. Οι εταίροι είχαν επίσης έγκαιρα προειδοποιήσει ότι η Ελλάδα ανήκει στην Ευρωζώνη αλλά σε αυτήν την Ευρωζώνη.
Τα πάντα είχαν προδικάσει μια σύγκρουση διαφορετικών κοσμοθεωριών μέσα στο σπίτι της ίδιας οικογένειας, η οποία σε αυτό το στάδιο κάνει ότι δεν βλέπει τον ελέφαντα στο δωμάτιο. "

Διαβάστε το όλο εδώ :

http://www.naftemporiki.gr/story/913559/metarruthmiseis-o-elefantas-sto-domatio

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
5 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
2791 αναγνώστες
8 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 27 Μαΐου 2014
02:20

Γιατί άραγε ανεβαίνουν οι ευρωσκεπτικιστές και οι ακροδεξιοί τόσο εδώ και στην Ευρώπη;
Διότι οι περισσότεροι απλώς αντιδρούν παρορμητικά και θυμωμένα και χτυπάνε λάθος σαμάρι. Δεν μπορούν να κατανοήσουν οτι η Ευρώπη δεν μπορεί πια να κρατήσει ανέμελα στο παγκόσμιο στερέωμα το οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο που είχε κατακτήσει. Οτι πρέπει και να αλλάξει και να προσαρμοστεί.

Η Ευρώπη πάσχει απο και πολιτικά απο έλλειψη κοινού οράματος και πεφωτισμένης ηγεσίας, και οικονομικά-οργανωτικά απο υπερδανεισμό, απο έλλειψη ανταγωνιστικότητας, απο τις υπερυθμίσεις των Βρυξελλών, απο καταρρέον συνταξιοδοτικό και κοινωνικό κράτος, λογω λαθεμένων πολιτικών αλλά και δημογραφικού προβλήματος, απο την μη ομογενοποιηση  της σε ένα ενιαίο ομοσπονδο κρατος...(το τελευταίο την κάνει συν τοις άλλοις και αργοκίνητη) και απο ένα ιδιαίτερα ασταθές περιγυρο (βλέπε Συρία –Αιγυπτο-Τουρκία-Αραβικό κοσμο, Ουκρανία, επιθετική Ρωσία κλπ)

Ελλάδα: Τόσο καιρό ακούω κόμματα που μιλάνε για ανεξαρτησία οπου θα σκίσουν τα μνημόνια, θα διώξουν τις τροικες, θα διαπραγματευτούν μεχρι εκβιασμού με τους εταίρους, ενδεχομένως θα φύγουμε απ το ευρώ, και θα ανεβάσουν τους μισθούς φορολογώντας τους πλούσιους και κρατικοποιώντας τραπεζες και οτι άλλο, και θα επαναφέρουν το κοινωνικό κράτος, και θα μας απαλλάξουν έτσι απλά απ τη στενωπό και τη κρίση απ τη οποία περνάμε, και θα ξεκάνουν την ανεργία γιατί αυτοί είναι αριστεροί, είναι πατριώτες δεξιοι, είναι Ελληνες, εθνικοί, εθνικιστές, δραχμολάγνοι, και δεν ξέρω και γω τι άλλο ο καθένας τους.
Σημείωση by the way: Ενας απ τους λόγους ανόδου της Χρυσής Αυγής είναι και η έντονη όσο και ανεύθυνη αντιευρωπαϊκή -αντιγερμανική ρητορεία των περισσότερων κομμάτων (περι τοκογλύφων κλπ) του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου».

Και κανείς τελικά δεν καταλαβαίνει που πραγματικά πατάμε, ποιος είναι ο γιαλός και που αρμενίζουμε.
Και ότι δεν είναι ο πραγματικός δυνάστης μας ουτε οι Γερμανοι ούτε οι Ευρωπαίοι γενικότερα. Ότι ο δυνάστης μας είναι τα λάθη του παρελθόντος, ο εκμαυλισμός της μεταπολίτευσης, το πελατειακό κράτος και η διαφθορά, οι χαμένες ευκαιρίες, η αδυναμία προσαρμογής και εντέλει ο κακός και ανεπαρκής εαυτός μας. Και ζητάνε αποχωρήσεις και διαλύσεις.
Αλλά αν δεν μπορεί η Ευρώπη όλη μαζί, με το ΕΥΡΩ, φανταστείτε να παλεύουν τα κράτη μοναχά τους, αλλά και αναμεταξύ τους, τότε είναι που θα τα φάει ο κακός ο λύκος.

Η Ευρώπη είναι μια ήπειρος που σηματοδότησε και διαμόρφωσε τον κόσμο που επικυριαρχούσε επι αιώνες. Μια ήπειρος με βαθειά ιστορία, πολιτισμό, παράδοση, παγκόσμιες γλώσσες, , με σύγχρονα μητροπολιτικά κράτη, με θεσμούς, με πρώην αποικιοκρατικές δυνάμεις και με στρατιωτική ισχύ, με image, branding, know-how.
Δεν βρισκόταν τυχαία τόσο ψηλά. Δικαιούτο ένα οικονομικό premium .
Δια της παγκοσμιοποίησης όμως, το "κέντρο βάρους" του κόσμου εχει σταδιακά μετατοπιστεί προς την Ασία και εκεί πλέον είναι "το εργοστάσιο του κόσμου", και δυστυχώς με χαμηλότερους περιβαλλοντικούς όρους , και φθηνότερα μεροκάματα.
Η Ευρώπη (και οι ΗΠΑ) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ο μόνος κάτοχος γνώσης, τεχνολογίας και καινοτομίας. Οι Δυτικοί δεν ελέγχουν πλέον αποκλειστικά την ενεργεια, ή τα παγκόσμια κεφάλαια, δεν ελέγχει το βρετανικό ναυτικό τις θάλασσες, δεν είμαστε στην εποχή της αποικιοκρατίας οπου οι στρατοί των ευρωπαικών χωρών επέβαλαν τον έλεγχό τους παντού, και οι μητροπόλεις απομυζούσαν τους φυσικούς πόρους των αποικιών, και τα υπόλοιπα κρατη ήταν "κράτη" μόνο εντός εισαγωγικών.

Οσο όμως εντείνεται η παγκοσμιοποίηση, οσο πεφτουν τα κάθε λογης σύνορα, όσο απλώνεται η πληροφορική και διαχέεται η γνώση και διευκολύνεται το διεθνές εμπόριο και οι μεταφορές, όσο ανατέλλουν νέες οικονομικές δυνάμεις στην Ασια , στην Απω ανατολή, και δημιουργείται και εκεί μεσαία ταξη και καταναλωτικό κοινό, τοσο το premium που δικαιούται η Ευρώπη μπαινει υπο αμφισβήτηση.
Η Ευρώπη καλείται να κερδίσει εκεί περισσότερες αγορές για τα προϊόντα και υπηρεσίες της, απ όσες ενδεχομένως θα χάσει στο έδαφός της.
Δύσκολο, γιατί πασχίζει με τις υπερρυθμίσεις και τα αυστηρά πλαίσια των Βρυξελλών για τα πάντα, οπου όλα είναιο προιόν συμβιβασμών, και γιατί δεν εχει επαρκή εσωτερική συνοχή, και κοινή παρεμβαση στο εξωτερικό.
Ολη η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν εχει παρά 560 εκατ. κατοίκους, περιπου τους μισους απ την Ινδία και σχεδόν το ένα τρίτο της Κινας. Πληθυσμιακά είναι ένας νάνος που μάλιστα γερνάει έντονα. Αυτό καθιστά τραγικά άλυτο το συνταξιοδοτικό και τη στήριξη των κοινωνικών παροχών χωρίς να αναγκάζεται να φτάνει στην υπερφορολόγηση .
Δεν μπορεί λοιπόν να διατηρήσει το πανακριβο κοινωνικό κρατος του παρελθόντος, ενω παράλληλα υφίσταται τον σκληρό σε πολλούς τομείς ανταγωνισμό των Ασιατών.
Η Ευρώπη σε πολλές περιπτώσεις , κυρίως στα εντασεως εργασίας κα χαμηλού image προιόντα, αποβιομηχανοποιείται. Μοιραία υπάρχει μια τάση συγκλισης οπου συμπιέζονται προς τα κάτω οι ευρωπαϊκοί μισθοί των θεσεων εργασίας με χαμηλά προσόντα, ενώ αντίστοιχα αυξάνονται οι μισθοί των εξειδικευμένων στην ΝΑ Ασία

Οσο η παγκοσμιοποιηση εξαπλώνεται και βαθαίνει, (και αυτό είναι η φυσική και αναπόδραστη πορεία λόγω της εξάπλωσης της τεχνολογικής εξέλιξης, της αναδυσης νεων αναπτυσσόμενων χωρών, της γενικότερης παγκόσμιας ειρήνης και της κινητικότητας των κεφαλαίων που πλέον δεν βρίσκονται μόνο σε δυτικά χερια κλπ),
ο δυτικός κόσμος θα αναγκαστεί θέλει-δεν θέλει να χαμηλώσει τις αμοιβές του (σε μεγαλύτερο βαθμό) και την αγοραστική του δυναμη (σε μικρότερο βαθμό γιατί εχει ιδιοπαραγωγή αλλά και για πιο συνεθετους λόγους)

Αυτό θα αναγκαστεί να το κάνει προκειμένου να καλύψει μέρος απ το gap ανταγωνιστικότητας με τους Ασιάτες, αν θέλει να μη τα χάσει όλα, και αποστεωθεί η Δύση απο κάθε παραγωγή και χάσει έτσι και τη πολιτική της ισχύ και καθυποταχτεί περισσότερο στον Κινέζικο δράκο...
Το ζήτημα λοιπόν είναι το σημαντικό έλλειμα ανταγωνιστικότητας που εχει πλέον η Ευρώπη και η Δυση γενικότερα σε σχέση με άλλες χώρες του πλανήτη και το οποίο διευρύνεται και παράγει ανεργία.

Εδω και καιρό δεν μπορεί να διατηρηθεί το μεγάλο χάσμα των αμοιβών και του μέσου επιπέδου ζωής μεταξύ Δυτικών και ΝΑ Ασίας και λοιπών αναδυομένων χωρών.
Για ένα διαστημα οι πολιτικοί της Δυσης προσπάθησαν να το διατηρήσουν μέσω του δανεισμού, οδηγωντας τις χωρες, τις οικονομίες και τους λαούς τους στην υπερχρεωση Παράλληλα μεσω της ΕΕ έδεσαν ως καταναλωτές τις χωρες της ευρωπαικής περιφέρειας. Αλλά όλο αυτό το σκηνικό ήρθε πλέον σε κρισιμο σημείο και στη κατάρρευση της φουσκας..

Οι Γερμανοί είναι παγκόσμιοι παίκτες και θέλουν να διατηρήσουν όσο μπορούν τη θέση τους στο στερέωμα του πλανήτη. Γι αυτό και προσπαθούν να κρατησουν το Γερμανικό κόστος εργασίας στα €8.5 / ωρα .Θέλουν να διατηρήσουν ανταγωνιστική τη βιομηχανία τους και τις εξαγωγές τους γιατί μ αυτά θα επιβιώσουν στο μέλλον και θα εξακολουθούν να έχουν πολιτική ισχύ. Εχουν αναγκη από ένα υγιή ζωτικό οικονομικό χώρο περιξ τους.

Η Ευρώπη για να διατηρήσει τη κεκτημένη διεθνώς θέση της, φρονώ ότι οφείλει να ομογενοποιηθεί , να ομοσπονδοποιηθεί ως χώρος, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά και ως επίπεδο αλληλεγγύης, να στηρίξει μόνο το πραγματικά απαραίτητο κοινωνικό κράτος (πχ όχι συνταξιούχους πριν τα 65) ωστε να χαμηλώσει τη φορολόγηση, να μειώσει τη σπατάλη πόρων σε γραφειοκρατία και  μεγάλες δημόσιες δομές, να άρει τις υπερβολές και υπερ-ρυθμίσεις επι των πάντων, που εμποδίζουν εν τέλει την επιχειρηματικότητα και να εμφανιστεί και να δράσει ως ενιαίος παγκόσμιος παίκτης.
 

Αξιολογήστε το άρθρο 
4 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1750 αναγνώστες
3 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013
14:15

 

Χάρης Τομπούλογλου: «Δεν είμαι εγώ μαλάκας να κονομάνε όλοι και να μην παίρνω μία από τις δουλειές» «Aυτοί θα πάρουν 190.000 ευρώ, εγώ να μην πάρω τίποτα; Χαζός είμαι...».

«Τόσα λεφτά κυκλοφορούν, για εμάς δεν έχει; »

 

Μετά την  ιστορική Παγκάλειο ρήση «Μαζί τα φάγαμε», έρχεται άλλος ένας πολιτικός με μακρά διαδρομή σε διάφορες θέσεις καθ’ όλη τη μεταπολίτευση, ο Χαρης Τομπούλογλου βλέπε βιογραφικό του εδώ να προστεθεί στους Ακηδες, και να ξεγυμνώσει με τη σειρά του με τον πλέον αλγεινό τρόπο τη λεηλασία, το άγριο πλιάτσικο που υφίστατο, και εξακολουθεί να υφίσταται το δημόσιο χρήμα.

 

Είναι τόσο ευρύ το φαινόμενο, που πλέον «συνηθίσαμε» και δεν μας σοκάρει ιδιαίτερα ως κοινωνία το οτι ένας ακόμα πολιτικός διαπλέκεται και «τα παίρνει από παντού», όσο η «δικαιολογία»  - που αποδεικνύεται ως πικρή αλήθεια δυστυχώς καθημερινά-   και που μας πετάει ο Χάρης με κυνισμό κατάμουτρα: «Ολοι τα παίρνουνε, όλοι κονομάνε, εγω μαλάκας και χαζός είμαι να μείνω απ έξω;»

 

Ο Χάρης Τομπούλογλου,  όντας πολιτευόμενος χρόνια μέσα στο σύστημα, εχει  από καιρό αντιληφθεί σε πλήρη διάσταση το μεγάλο φαγοπότι  που γίνεται στο Δημόσιο, ξέρει ότι όλος ο μηχανισμός -και κάθε επιμέρους γρανάζι του-  λαδώνεται,  όπως άλλωστε παραδεχεται και ο πρώην αναπληρωτής Διευθυντής Εξοπλισμών Αντώνης Κάντας.

Να, δείτε, ακόμα και αν δεν ζητήσεις ευθέως τη μίζα σου, αυτή θεωρείται πλέον αυτονόητη,  και οι προμηθευτές , τάχα θα ξεχάσουν στο γραφείο σου μια τσάντα με χιλιάδες ευρώ

 

Ο Χάρης Τομπούλογλου ως Δ/της ενός κεντρικού, σημαντικού Νοσοκομείου, ξέρει πολύ καλά τη κατάσταση στο χωρο της υγείας. Κι όμως τη στιγμή που διάφορα  χειρουργεία και νοσοκομειακές μονάδες ανα τη χώρα πάσχουν από δραματικές ελλείψεις σε πρώτης ανάγκης υλικά, τη στιγμή που κλείνουν υγειονομικά κέντρα και αγροτικά ιατρεία, ή που  μένει απλήρωτο το νοσηλευτικό προσωπικό, ή που δεν υπάρχουν σε ένα σωρό μέρη ασθενοφόρα να μεταφέρουν επείγοντα περιστατικά, θεωρεί ότι μπορεί απ την άλλη να διατίθενται  ανερυθρίαστα απ το νοσοκομείο του,  κάπου 190.000 ευρώ για τη προβολή του και για πανάκριβες διαφημιστικές καμπάνιες περι παιδικής παχυσαρκίας.

 

Ποιά μπορεί να είναι η «απόδοση» των χρημάτων μιας τετοιας καμπάνιας, σε σχέση με τις υπόλοιπες ανάγκες του συγκεκριμένου νοσοκομείου ή και της υγείας γενικότερα;
Το αξιολόγησε αυτό κανείς; Εξέτασε  μια εναλλακτική χρήση ενός τετοιου ποσού;

Μήπως θα μπορούσε μια τετοια καμπάνια να κοστίζει πολύ-πολύ λιγότερο;

Μηπως μια ιδιωτική εταιρεία για να εξυπηρετήσει ένα τετοιο σκοπό θα χρησιμοποιούσε ένα κλάσμα αυτού του budget,  κάνοντας εν τέλει τον ίδιο «ντόρο»;

 

Μήπως γενικότερα, αρκετές  προμήθειες διενεργούνται από δημόσιους οργανισμούς, με μόνη «αναγκαιότητα» τη διασπάθιση χρήματος και το μοίρασμα μίζας;

Μήπως όλες οι προμήθειες κοστίζουν εξωφρενικά ποσά στο Δημόσιο, δηλαδή στον έρημο το φορολογούμενο, ακριβώς διότι πρέπει να «πληρωθούν» κάθε φορά ορδές επίορκων μιζαδόρων; Που κι εκείνοι σκέπτονται «Τόσα λεφτά κυκλοφορούν, για εμάς δεν έχει; εγώ να μην πάρω τίποτα; »

Μήπως γενικότερα όλες οι προμήθειες κοστίζουν εξωφρενικά ποσά στο Δημόσιο, διότι και οι εταιρείες-προμηθευτές του Δημοσίου, φυσικό είναι να  αυξήσουν το περιθώριο κέρδους τους, αφου οι αναθέτοντες, όντες διαπλεκόμενοι, δεν ελέγχουν πλέον και δεν κατευθύνονται σε οικονομικότερες προσφορές αλλά προωθούν μόνον όσους τους «μπουκώνουν»;

 

Παρά το φαύλο του πράγματος, και της εξακολούθησης αυτής της απολύτως καταστροφικής τακτικής  για τη χώρα, όλα σχεδόν τα κόμματα, τα κυρίαρχα στο πολιτικό σύστημα,  επανδρωμένα όλα με πολιτικούς και ημέτερους -στελέχη-παράσιτα των δημόσιων ταμείων, φροντίζουν να  εκμαυλίζουν τις λαϊκές μάζες, και να λαϊκίζουν ασύστολα για δωρεάν παιδείες και υγείες (που τελικά κοστίζουν χιλιο-πανακριβα), και πρεσβεύουν, και μας σερβίρουν ως λύση  τον κρατισμό.

 

Άλλος μεν τον «φιλεργατικό» κόκκινο, άλλος τον εθνικο-πατριδοκαπηλικό μαύρο, άλλος τον ταχα-σοσιαλιστικό πράσινο, άλλος τον ποταπό-γαλάζιο.

Σε διαφορετικές εκδοχές περιτιλίγματος δηλαδή, αλλά πάντα σε κρατισμό.

 

Αλλά εν τέλει, έτσι διατηρείται η νομή και η επικαρπία μιας Ελλάδας του παρασιτισμού  και της διαπλοκής, σε βάρος όλης της υπόλοιπης,  που στενάζει κάτω από τη βαριά φορολογία και τη φτώχια προκειμένου να ποδηγετείται  και να εξακολουθεί να θρέφει τις κάθε λογής συμμορίες που της εχουν κάτσει στο σβέρκο.

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
5 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 53123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Η καλύτερη πληροφορία είναι η σωστή σκέψη



free counters

Athens





Get your own Box.net widget and share anywhere!

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις