Σκάφανδρο κατάδυσης...
Εδω που έφτασε η χώρα, η ηθική, το ηθικό, η οικονομία, το χρηματιστήριο, η τσέπη μας...
Λίγα λόγια για εμένα
sharelolder-cs . κατά κόσμον Χρήστος. Μετά απο τόσο καιρό στο φορουμ και τόσα posts, με ξέρετε αρκετοί, οι περισσότεροι ....
(διαβάστε περισσότερα)
Don't follow me. I'm lost too...
·Το πληκτρολόγιο της ξανθιάς γραμματέως και άλλα εύθυμα....
·Φορέστε το (ενίοτε τολμηρό) χιούμορ σας...
·Για τους φυλακισμένους...
·Γυναικείος χαρακτήρας
·Αμοιβαία δώρα...
·Η απόδειξη για τη κλιματική αλλαγή
·Ομερ-Πριόνης
·Γκίντερ Φερχόιγκεν: ΑΜΑΝ
·Μη πάει ο νους σας στο πονηρό...
·Εύα for ever !
·Απόκλιση 180 μοιρών
·Σκανδαλι-στικά όνειρα...
·Ντόρα, δώστα όλα....
·τραγούδια απο το You Tube
·Prive σελίδα, AΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ KAI ΜΟΝΟ για τον Θρασσάκο (μη μπείτε οι υπόλοιποι)...
·Ο καφές είχε τη δική του ιστορία...
·Γελάνε και τα αυτιά του Γιωργου που φεύγει...
·Δώστε τόπο στα νιάτα και υπουργεία στους σαραντάρηδες
·Για τα μάτια του OTE...
·Please ask Monica for details....
·Κάπου μπροστά θα είναι το πράσσινο....
·Σκέψεις που κάνεις όταν είσαι "μαύρος" και "στη γωνία".....
·Προβληματισμοί...
·Γιατί ζορίζεστε;
·Ευχαριστίσατε τον Κύριο ημών...
·Χιουμορ απο τον Αρκά
·Οταν έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου...
Σύνδεσμοι


H ενστικτώδης συμφωνία
1117 αναγνώστες
Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011
15:31

 

Η Ενστικτώδης Συμφωνία

Υπάρχει μεταξύ των πολιτικών μια άτυπη συμφωνία. Μια συμφωνία που δεν έχει συζητηθεί, δεν έχει περιγραφεί, δεν έχει μπεί σε χαρτί. Η συμφωνία αυτή αφορά τη διατήρηση του κρατισμού στην οικονομία. Ο πολιτικός κόσμος θέλει να παραμείνει η οικονομία και η κοινωνία υπο τον ασφυκτικό έλεγχο της Βουλής και των κομμάτων. Ή μάλλον ανάποδα: Υπο τον έλεγχο των κομμάτων πρωτίστως και της Βουλής δευτερευόντως, αφού η Βουλή είναι υποχείριο των κομμάτων.

Η συμφωνία αυτή είναι μια «συμφωνία ενστίκτου». Επαναλαμβάνω οτι δεν έχει ποτέ συναφθεί επισήμως αλλά δεν χρειάζεται να συναφθεί. Δεν χρειάζεται συνωμοσία για να επιτευχθεί. Οι πολιτικοί, ενστικτωδώς λειτουργώντας, εναντιώνονται πάντα στη συρρίκνωση του δημοσίου τομέα, στην απελευθέρωση των αγορών, στις αποκρατικοποιήσεις, στον περιορισμό της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς. Εναντιώνονται διότι σε αυτά βασίζεται η δική τους ισχύς.

Σήμερα που το πράγμα έχει φτάσει στο απροχώρητο, επιμένουν να διαπληκτίζονται στη Βουλή και στα τηλεοπτικά παράθυρα αντί να συμφωνήσουν σε κάποια απαραίτητα μέτρα για να σωθεί η χώρα. Προτιμούν να διαλυθεί η μοναδική προοπτική που διαθέτει η χώρα – και που είναι η ανάπτυξη για πρώτη φορά ενός υγιούς και ισχυρού ιδιωτικού τομέα – παρά να απωλέσουν το «κεκτημένο δικαίωμα τους» στο μοίρασμα της πίττας.

Με απλά λόγια:

Απο το 1821 και μετά η Ελλάδα ζεί με δανεικά, στηρίγματα και επιδοτήσεις απο το εξωτερικό. Όλα τα λεφτά προέρχονται απο το εξωτερικό αφού η χώρα ποτέ δεν κατάφερε να παράγει, να δημιουργήσει αποδοτική γεωργία, ισχυρή βιομηχανία, να αξιοποιήσει τον φυσικό της πλούτο, να δημιουργήσει μια εθνική οικονομική και εμπορική ταυτότητα – με εξαίρεση τη ναυτιλία που επειδή δραστηριοποιείται εκτός Ελλάδος κατάφερε να ξεφύγει απο τον θανατηφόρο εναγκαλισμό του πολιτικού συστήματος. 
Όσο είχαμε τη δραχμή τυπώναμε και πληρωνόμασταν μεταξύ μας με αποτέλεσμα να έχουμε ένα βιωτικό επίπεδο πολύ χαμηλότερο απο την Ευρώπη και τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο. Με το ευρώ δεν μπορούμε πιά να τυπώνουμε ούτε να υποτιμούμε το νόμισμα μας. Αλλά τα ευρώ με τα οποία ανταλλάξαμε τις δραχμές μας τα ξοδέψαμε στο έλλειμμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών (εισάγοντας δηλαδή για να ανεβάσουμε το επίπεδο μας, χωρίς να εξάγουμε αφού δεν παράγουμε). Επειδή τα επιτόκια ήταν χαμηλά και οι ξένοι πιστωτές μας είχαν εμπιστοσύνη – κυρίως λόγω του ότι ανήκαμε στην ΕΕ και υποτίθεται οτι ελεγχόμασταν – μας δάνειζαν. Με ομόλογα. Τα λεφτά απο τα ομόλογα όπως και όλα τα άλλα λεφτά των ενισχύσεων και των δανείων που έπαιρνε η χώρα, τα έπαιρνε ο δημόσιος τομέας και τα μοίραζε. Έδινε ενα κομμάτι σε ημέτερους επιχειρηματίες αλλά το περισσότερο το χρησιμοποιούσε για τη μεγέθυνση του. Ένα άλλο κομμάτι πήγαινε και σε αυξήσεις μισθών και συντάξεων ώστε να συνεχίζει ο λαός να ψηφίζει τους βουλευτές και να μην διαμαρτύρεται.

Σε κάθε περίπτωση πάντως το χρήμα ερχόταν απο το εξωτερικό και το μοίραζαν οι πολιτικοί σε συνεργασία με την δημόσια διοίκηση. Αποτέλεσμα ήταν η υπερμεγέθυνση του κράτους και η δημιουργία ενός κρατικοδίαιτου ιδιωτικού τομέα που είχε μόνο έναν πελάτη, το ελληνικό δημόσιο. Εξ ου και η διαπλοκή και η διαφθορά και η σημερινή μας κατάντια.

Και ενώ φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και δεν μας δανείζουν πια, ο πολιτικός κόσμος επιμένει να μείνουμε στο ίδιο μοντέλο. Αντί οι πολιτικοί να περιορίσουν τον δημόσιο τομέα και να ενισχύσουν τον ιδιωτικό, διαλύουν τον ιδιωτικό και προστατεύουν τον δημόσιο. Θέλουν να συνεχίσουν να μοιράζουν οι ίδιοι την πίττα και να έχουν τους πάντες εξαρτημένους. Θέλουν να διατηρήσουν τις πελατειακές σχέσεις με την ελληνική κοινωνία και με τον επιχειρηματικό κόσμο. Δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα.

Προκειμένου να το πετύχουν αυτό, οι μεν αντιπολιτευόμενοι φωνασκούν υπέρ των κεκτημένων οποιουδήποτε και αντιδρούν σε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση, οι δε κυβερνώντες αδρανούν και δεν προωθούν τις μεταρρυθμίσεις. Προσποιούνται βέβαια οτι τις προωθούν για να εξασφαλίσουν τις δόσεις των δανείων ώστε να μην πτωχεύσει η χώρα στα χέρια τους και τους μείνει η ρετσινιά. Όμως με το ένα χέρι προωθούν τις αλλαγές και με το άλλο τις παίρνουν πίσω. Και ούτε για αστείο δεν σκέπτονται να περιορίσουν το μέγεθος και την ισχύ του δημοσίου και να αφήσουν ελεύθερο τον ιδιωτικό τομέα να αναπτυχθεί.

Η τρόικα όμως φαίνεται οτι πήρε το μάθημα απο το πρώτο έτος της (μη ) εφαρμογής του μνημονίου. Δεν εμπιστεύεται πλέον ούτε την κυβέρνηση ούτε τον υπόλοιπο πολιτικό κόσμο. Και καθώς η Ευρώπη είναι εγκλωβισμένη και δεν μπορεί να μας αφήσει να πτωχεύσουμε, θα αυξήσει ασφυκτικά την πίεση στην κυβέρνηση. Και μακάρι να το κάνει διότι αλλιώς θα καταστραφούμε ολοσχερώς. Στο πλαίσιο αυτό, αργά ή γρήγορα θα φτάσουμε στην τοποθέτηση επιτρόπων στα υπουργεία. Θα μπούν δηλαδή ξένοι επίτροποι στα υπουργεία και θα βλέπουν αν ο υπουργός έκανε αυτό που πρέπει, αν είναι εφαρμόσιμο, τι κόστος και τι αποτέλεσμα θα έχει κλπ. Θα αντικαταστήσουν δηλαδή τις υπηρεσίες των υπουργείων αλλά και τους ίδιους τους υπουργούς προκειμένου να διασφαλίσουν οτι θα γίνουν τα συμφωνημένα. Ούτε αυτό τους πειράζει τους Έλληνες πολιτικούς. Θα παριστάνουν οτι κάνουν "αντίσταση εκ των έσω". Ότι δεν παίρνουν εκείνοι τα μέτρα αλλά οι ξένοι επίτροποι. Αρκεί να παραμείνουν οι ίδιοι στο παιχνίδι και να φαίνονται αρεστοί.

Αυτός θα είναι και ο έσχατος εξευτελισμός που θα υποστεί η χώρα. Θα είμαστε η πρώτη χώρα που οχι μόνο μπήκε υπο την εποπτεία της ΕΕ αλλά και υπο την άμεση διοίκηση της. Εκεί μας οδηγεί σήμερα ο πολιτικός κόσμος με την ανευθυνότητα του και την μικροπολιτική πελατειακή λογική του. Ολόκληρος. Ουδενός εξαιρουμένου.

 
Σχόλια

09/05 15:48  shareholder-cs
Προφανώς η αποτυχία στην εφαρμογή του μνημονίου, η διατήρηση του υψηλού ελλείμματος και η αύξηση του χρέους, είναι αποτυχία της ελληνικής κυβέρνησης. Χειρίστηκε το ζήτημα με απίστευτη επιπολαιότητα, αλλαζονεία, ανεπάρκεια και καιροσκοπισμό. Δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και το μόνο που κατάφερε είναι να συναγωνίζεται την κυβέρνηση Καραμανλή για το ποιά εκ των δύο είναι η χειρότερη.

Ο Πρωθυπουργός, το ελάχιστο που έχει να κάνει είναι ένας καραμπινάτος ανασχηματισμός και να πάρει τα αναγκαία μέτρα, ή αν -την υστάτη στιγμή, τώρα που και οι Ευρωπαίοι διαπίστωσαν οτι δεν κάναμε τίποτα - δεν καταφέρει να πάρει τα μέτρα που απαιτούνται, πρέπει να πάει σε εκλογές. Όχι επειδή πιστεύουμε οτι κάτι καλύτερο θα προκύψει – η αντιπολίτευση δεν μας πείθει για κάτι τέτοιο, το αντίθετο μάλιστα. Αλλά για να επιταχυνθούν οι πολιτικές εξελίξεις και να δούμε μήπως διαμορφωθεί κάποια άλλη ικανότερη ομάδα. Διότι αν δεν κάνει ούτε τώρα αυτά που πρέπει, η πίεση που θα ασκήσουν οι πιστωτές στη χώρα θα είναι πλέον εξαιρετικά προσβλητική.

Είναι όμως μόνο η κυβέρνηση υπεύθυνη για τον διεθνή εξευτελισμό μας; Δυσυχώς όχι.
Είναι αποτυχία και του συνόλου των πολιτικών κομμάτων – πρώτης της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - τα οποία δεν κατάφεραν να οδηγήσουν τη χώρα σε μεταρρυθμίσεις. Είναι αποτυχία όλων των κομμάτων και όλων των βουλευτών. Είναι αποτυχία της ηγεσίας των συνδικαλιστών και των επιχειρηματιών. Είναι αποτυχία της αρτηριοσκληρωτικής Δημόσιας Διοίκησης. Είναι αποτυχία του Ακαδημαικού κόσμου που δεν πρότεινε τίποτα, και όλων των άλλων που δεν συνέβαλαν στη λύση.

Είναι όμως αποτυχία τελικά και όλων εμάς των υπολοίπων.

Διότι, όπως και να το κάνουμε, φτάσαμε να θεωρούμε επιτυχία και να πανηγυρίζουμε όταν παίρνουμε μια δόση δανεικών απο τους εταίρους μας.
Διότι δεν καταφέραμε να ξεπεράσουμε τις αγκυλώσεις που όλοι έχουμε, τις ταμπέλες δεξιά και αριστερά, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ.
Είναι αποτυχία που δεν καταφέραμε να ξανασυζητήσουμε για τα κεκτημένα, λογικά και παράλ
09/05 15:53  shareholder-cs
Είναι αποτυχία που δεν καταφέραμε να ξανασυζητήσουμε για τα κεκτημένα, λογικά και παράλογα, τα κεκτημένα που δεν μπορούμε να διατηρήσουμε αν δεν αλλάξουμε.
Είναι αποτυχία γιατί επιχειρήσαμε να κοροιδέψουμε τους εταίρους μας για μια ακόμη φορά.
Είναι αποτυχία όλων μας το οτι συζητάμε για επιστροφή στη δραχμή και το θεωρούμε αυτό «ενδεχομένως συμφέρουσα λύση».
Είναι αποτυχία μας όταν κανείς δεν μας εμπιστεύεται και δεν μας δανείζει και βρίσκουμε λεφτά μόνο απο την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα.
Είναι αποτυχία μας όταν οι εγγυητικές επιστολές των ελληνικών τραπεζών δεν γίνονται δεκτές σε διεθνείς συνεργασίες.
Είναι αποτυχία μας όταν κανένας ξένος δεν μας πουλά με πίστωση.
Είναι αποτυχία μας όταν το μεγαλύτερο κερδοσκοπικό παιχνίδι παγκοσμίως παίζεται στο αν και πότε θα πτωχεύσουμε.
Είναι αποτυχία μας όταν η διεθνής ισχύς της χώρας μας είναι στο μηδέν, κάτω και απο τις φτωχότερες αφρικανικές χώρες.

Είναι αποτυχία μας - και αυτή είναι η μεγαλύτερη - που δεν ντρεπόμαστε για την κατάσταση μας, αλλά συνεχίζουμε τους λεονταρισμούς και τις συνωμοσιολογίες που μας δίνουν την ψευδαίσθηση με την οποία ζούμε επι αιώνες: Ότι είμαστε οι καλύτεροι, ότι οι ξένοι μας φθονούν και οτι φταίνε όλοι οι άλλοι και όχι εμείς.

Γρ. Νικολόπουλος στο reporter.gr
09/05 15:54  shareholder-cs
Έντονες επιφυλάξεις για την οικονομική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση εξέφρασε ο Ανδρέας Λοβέρδος, μιλώντας το μεσημέρι της Δευτέρας σε δημοσιογράφους στο υπουργείο Υγείας, δηλώνοντας παράλληλα, με νόημα ότι θέτει τον εαυτό του στη διάθεση του πρωθυπουργού.

Ο κ. Λοβέρδος ξεκαθάρισε ότι το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα πρέπει να εγκριθεί με αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών, ενώ η οποία επικαιροποιημένη εκδοχή του Μνημονίου (ή ένα νέο Μνημόνιο) θα πρέπει να εγκριθεί από το σύνολο του Υπουργικού και όχι μόνο από τον αρμόδιο υπουργό Γ.Παπακωνσταντίνου.
"Εγώ σε νεφελώδεις και αντιφατικές πολιτικές δεν έχω θέση. Θέτω τον εαυτό μου στη διάθεση του πρωθυπουργού" τόνισε χαρακτηριστικά ο υπουργός Υγείας.
09/05 15:55  shareholder-cs
Του Αγγελου Σταγκου απο reporter.gr

Κάθε τόσο ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει ότι δεν πηγαίνει για εκλογές και πιθανότατα το πιστεύει. Άλλωστε δεν είναι και τελείως στο χέρι του να στήσει πρόωρες κάλπες.
Πρέπει και κάποιοι άλλοι, δηλαδή η Τρόϊκα και οι εταίροι δανειστές μας να πουν το ναι σε αυτή την συγκυρία που η χώρα κρέμεται κυριολεκτικά από τα …ούμπαλά τους (μετά συγχωρήσεως, που λένε). Και τελικά, αν πάει σε εκλογές, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα συρθεί από γεγονότα, εξελίξεις και καταστάσεις που θα αδυνατεί πλέον να ελέγξει. Και πάντως, ο υπογράφων θεωρεί ότι δεν πρόκειται να προκύψει και τίποτα καλύτερο από ενδεχόμενες εκλογές…
Οι εκλογές δεν είναι όμως πλέον το ζήτημα. Το ζήτημα είναι αν τα κόμματα, ειδικά τα λεγόμενα κόμματα εξουσίας, μπορούν να επιβιώσουν με τη σημερινή σύσταση και μορφή. Η λογική και οι προοπτικές λένε όχι. Αλλά πάλι, στην Ελλάδα βρισκόμαστε και η λογική στην Ελλάδα δεν πρυτανεύει. Εξάλλου δεν βλέπουμε και κάποιες δυνάμεις να προσπαθούν με ένταση να μπουν στο πολιτικό παιχνίδι για να βγάλουν τη χώρα από την βαθιά παρακμή. Είτε το θέλουμε, είτε όχι, μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού είναι ριζωμένη σε στρεβλές αντιλήψεις και νοοτροπίες, επιλέγοντας να πιστεύει ό,τι βολεύει, άλλη μεγάλη μερίδα διακρίνεται για την παθητικότητα και τον… καναπεδισμό της και τρίτη πάσχει και από τα δύο.

Πιο απλά, ένα συντριπτικό ποσοστό της κοινής γνώμης και του πολιτικού προσωπικού περιμένουν την εξ ύψους σωτηρία, ή τον από μηχανής θεό, χωρίς δικές τους προσπάθειες, για να συνεχίσουν ακριβώς όπως πριν. Έ, αυτό δεν πρόκειται να γίνει και τόχουμε γράψει εδώ πολλές φορές. Τελεία και παύλα. Το ζήτημα είναι πως θα ανακάμψουμε από την παρακμή αποφεύγοντας τα ακόμη χειρότερα, που όσο και να μην είναι πιστευτό, βρίσκονται ακόμη μπροστά μας. Όποιος νομίζει ότι πιάσαμε πάτο, γελιέται. Υπάρχει και πιο κάτω πάτος. Πολύ πιο κάτω.
09/05 15:56  shareholder-cs
Για να ξαναγυρίσουμε όμως στα κόμματα εξουσίας, είναι φανερό ότι ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία βρίσκονται σε μεγάλη αναμπουμπούλα. Στο μέν ΠΑΣΟΚ υπάρχουν πολλοί που δεν μπορούν να δεχθούν την πραγματικότητα της χώρας και αντιδρούν λες και ζουν στη δεκαετία του ΄80, υπάρχουν και άλλοι σε διάφορα πόστα, κυρίως υπουργικά, που ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους και γενικά έχουν αναπτυχθεί φυγόκεντρες δυνάμεις που ο Γ. Παπανδρέου αδυνατεί να ελέγξει. Ο άνθρωπος αδυνατεί να παιξει τον ρόλο του ισχυρού ηγέτη που απαιτούν οι περιστάσεις και αυτό φαίνεται όλο και περισσότερο. Ωστόσο, μακάρι να διαψευστούμε…

Από την άλλη πλευρά, στη Νέα Δημοκρατία το καζάνι βράζει. Υπάρχουν οι καραμανλικοί που προσπαθούν με κάθε τρόπο να διαφυλάξουν το κύρος του πρώην πρωθυπουργού, λες και δεν τα έκανε κυριολεκτικά μαντάρα όταν βρισκόταν στην εξουσία, λες και εκείνα τα 5,5 χρόνια δεν ήταν ίσως τα πιο καταστροφικά της μεταπολίτευσης. Υπάρχουν επίσης κάποιοι, κατά τεκμήριο πιο νουνεχείς, που βγάζουν σπυριά με την πολιτική που ακολουθεί ο Α. Σαμαράς, σχετικά με την οικονομία, το Μνημόνιο και την Ευρώπη κυρίως, οι οποίοι τα έχουν πάρει και με τους συμβούλους του. Τέλος υπάρχει ο Α. Σαμαράς με την ομάδα του, που προσπαθούν να προσδώσουν χαρακτηριστικά λαϊκού κινήματος στο κόμμα, το οποίο παράλληλα προσπαθούν να το αλλώσουν από την κορυφή μέχρι τα νύχια. Η πρόβλεψη είναι ότι μόνο με θαύμα θα μείνουν όλοι αυτοί υπό τον Α. Σαμαρά.

Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν, δεν αποκλείεται να δούμε τα δ’υο κόμματα εξουσίας να τινάζονται στον αέρα. Δεν ξέρουμε πόσο σύντομα και με ποιά αφορμή. Αλλά είπαμε, Ελλάδα είναι εδώ, δεν είναι παίξε-γέλασε!
09/05 18:30  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Άσχετο,
<Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΙΜΗΣΕ ΤΑ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΜARFIN.
Ένα λουλούδι... για την Αγγελική, την Παρασκευή και τον Νώντα>
<Δεν λησμονούμε. Καμία δικαιολογία, καμία ανοχή σε πράξεις βίας!>
Πηγή:
http://www.ananeotiki.gr/el/readText.asp?textID=5870
09/05 20:02  zyzzx
Λοιπον αυτο ειναι το ζητουμενο;
Να κοιταμε λιγακι ,αποσπασματικα και επιφανειακα.
Μηπως μπορει η Ελλαδα να γινει ο ταφος τους;
Να γινει ενα φυσικο κι αδιεξοδο τελος του απειροστου αριθμου παραγωγων που διαχειριζονται οι υπερ-εταιρειες των "φιλων" μας Αμερικανων.
10/05 08:45  ks
Καλα να φερουν Γερμανους υπουργους. Αφου και οι υπολοιποι δεν χαμπαριαζουμε, μη χρειαστει να φερουν και Γερμανους ψηφοφορους ειναι το ζητημα...
10/05 09:29  cornelsen
Βλέπω, διαβάζω και ακούω κάτι "στουρνάρες" που ισχυρίζονται πως το Μνημόνιο είναι λύση και πως το πρόβλημά μας είναι το κράτος για το μεγάλο δημόσιο χρέος (αν και δεν λένε ότι οι περιουσίες των Ελλήνων -ποιών Ελλήνων αλήθεια;- στο εξωτερικό ξεπερνούν το δημόσιο χρέος) αλλά κανείς τους δεν μάς εξηγεί γιατί ενώ η Ελλάδα είχε (το 2009) 250% συνολικό χρέος οι ΗΠΑ είχαν 350% και η Βρεταννία 465%! (Οι χώρες-πρωτοπόροι τού νεοφιλελευθερισμού). Και ότι το χρέος των ΗΠΑ είναι ήδη μεγαλύτερο από ότι στην κορύφωση τής μεγάλης κρίσης τού '29.
http://www.gfmag.com/tools/global-database/economic-data/10403-total-debt-to-gdp.html#axzz1KTmjr2NY
10/05 10:06  ks
Μα cornelsen, μην προσεγγιζεις με τη λογικη. Ολα εχουν να κανουν με το mass psychology η οποια συμπυκνωνεται στη συναισθηματικά καθοριζόμενη "εμπιστοσυνη" εκ του απροσωπου ιερου τερατος των αγορων και οχι απαραιτητα με τη λογικη του.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
11 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Η καλύτερη πληροφορία είναι η σωστή σκέψη



free counters

Athens





Get your own Box.net widget and share anywhere!

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις